۲. نرخ گازوئیل معادن غیرعمده ۸ هزار و ۷۰ تومان و نرخ پایه معادن عمده ۲۴ هزار و ۲۱۰ تومان است؛ یعنی معادن عمده در محدوده الگو نیز ۳ برابر معادن غیرعمده می‌پردازند.

۳. برای معادن عمده، عبور از الگوی مصرف می‌تواند نرخ گازوئیل را از ۲۴ هزار و ۲۱۰ تومان تا ۸۰ هزار و ۷۰۰ تومان در هر لیتر افزایش دهد.

۴. در بالاترین پله، نرخ ۸۰ هزار و ۷۰۰ تومانی دقیقاً ۱۰ برابر نرخ ۸ هزار و ۷۰ تومانی معادن غیرعمده است.

۵. اگر معدنی برای استخراج، بارگیری و جابه‌جایی هر تن ماده معدنی ۲ لیتر گازوئیل مصرف کند، هزینه سوخت آن در نرخ ۸ هزار و ۷۰ تومانی حدود ۱۶ هزار تومان به ازای هر تن خواهد بود.

۶. همین مصرف ۲ لیتری با نرخ پایه معادن عمده، حدود ۴۸ هزار تومان به ازای هر تن هزینه سوخت ایجاد می‌کند.

۷. اگر مصرف مشمول بالاترین نرخ یعنی ۸۰ هزار و ۷۰۰ تومان شود، هزینه ۲ لیتر سوخت به ازای هر تن به بیش از ۱۶۱ هزار تومان می‌رسد.

۸. اثر افزایش گازوئیل فقط به استخراج محدود نیست و می‌تواند هزینه باطله‌برداری، حفاری، بارگیری، دامپتراک و حمل ماده معدنی را نیز افزایش دهد.

۹. اگر سهم سوخت در هزینه تولید یک معدن ۱۰ درصد باشد و هزینه مؤثر سوخت ۳ برابر شود، با فرض ثبات سایر هزینه‌ها، بهای تمام‌شده می‌تواند حدود ۲۰ درصد افزایش یابد؛ البته این یک سناریوی محاسباتی است، نه برآورد کل صنعت.

۱۰. فشار هزینه‌ای در معادن روباز، کم‌عیار، با نسبت باطله‌برداری بالا و وابسته به ماشین‌آلات دیزلی بیشتر خواهد بود.