۲- از یکی از چهره‌های اصلی شکل‌گیری و توسعه تحصیلات تکمیلی مهندسی معدن در ایران حرف می‌زنیم؛ استادی که نام او با راه‌اندازی و گسترش دوره‌های کارشناسی ارشد و دکتری معدن، به‌ویژه در حوزه استخراج، گره خورده است. توسعه این دوره‌ها زمینه تربیت پژوهشگر و استاد و پیوند بیشتر دانشگاه با مسائل واقعی معادن کشور را فراهم کرد.

۳- از دانشمندی حرف می‌زنیم که فعالیت علمی‌اش به ایران محدود نمانده است. عضویت در Society of Mining Professors، حضور در کمیته‌های بین‌المللی MPES و فعالیت در رویدادهای تخصصی معدن، بخشی از کارنامه اوست. در سال ۲۰۰۹ نیز از سوی کمیته علمی کنفرانس‌های MPES، CAMI و SWEMP در کانادا به‌عنوان استاد برجسته مهندسی معدن انتخاب شد و حدود ۱۷ بار در کشورهایی از جمله شیلی، لهستان، سوئد، چین، آلمان و ایران سخنران کلیدی بوده است.

۴- از پژوهشگری حرف می‌زنیم که در فهرست منتشرشده در ۹ اکتبر ۲۰۲۶، نامش در جمع ۲ درصد دانشمندان برتر جهان قرار گرفته است؛ با ۵ هزار و ۲۱۱ استناد، شاخص h برابر با ۴۱ و شاخص i10 برابر با ۹۳. مقالات بین‌المللی او نیز به زبان انگلیسی نوشته و در نشریات علمی تخصصی منتشر شده‌اند.

۵- از معلمی حرف می‌زنیم که نخستین دانش‌آموختگان زن و مرد دکترای مهندسی معدن (استخراج) را در ایران فارغ‌التحصیل کرده است. از استادی حرف می‌زنیم که پذیرش دختران در رشته مهندسی معدن را، پس از ممنوعیت آن در دولت محمود احمدی‌نژاد، دوباره ممکن کرد؛ از کسی که با پیگیری موضوع در جلسه با مرحوم دکتر جعفر میلی‌منفرد، وزیر پیشنهادی علوم در دولت نخست حسن روحانی، و مذاکره با دکتر جعفر توفیقی، وزیر پیشین علوم و سرپرست این وزارتخانه در دولت روحانی، مسیر پذیرش دانشجویان دختر در این رشته را دوباره هموار کرد.

۶- از استادی حرف می‌زنیم که بر اساس رتبه‌بندی جهانی ScholarGPS ۲۰۲۵، موفق به کسب رتبه دوم جهان در حوزه تخصصی Open-pit Mining (معدنکاری روباز) در بخش Lifetime (مجموع عملکرد علمی و پژوهشی در طول دوران فعالیت علمی) شده است. از معلمی حرف می‌زنیم که چندین نسل مهندس معدن از کلاس او عبور کرده‌اند و امروز بخشی از بدنه دانشگاهی، کارشناسی و مدیریتی معدن ایران را تشکیل می‌دهند.

۷- از مؤلفی حرف می‌زنیم که کتاب‌های «روش‌های استخراج معادن سطحی»، «روش‌های حفاری»، «تکنولوژی و مهندسی زغال‌سنگ»، «بازسازی معادن» و دیگر آثارش برای نسل‌های مختلف دانشجویان شناخته‌شده‌اند. از کسی حرف می‌زنیم که کتاب «روش‌های استخراج معادن سطحی» او نیز در سال‌های ۱۳۷۶، ۱۳۸۵ و ۱۳۸۶ از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و دانشگاه تهران مورد تقدیر قرار گرفته است.

۸- از استادی حرف می‌زنیم که به‌عنوان نماینده بخش معدن و متالورژی به عضویت شاخه مهندسی معدن و متالورژی در فرهنگستان علوم برگزیده شد؛ استادی که تنها به تدریس بسنده نکرده و در توسعه ساختار آموزش مهندسی نیز نقش داشته است. نام او با توسعه دانشکده مهندسی معدن دانشگاه صنعتی امیرکبیر و گسترش آموزش مهندسی در دانشگاه آزاد اسلامی پیوند خورده و در تأسیس و توسعه دانشکده فنی و مهندسی دانشگاه آزاد تهران جنوب نیز نقش اصلی را داشته است.

۹- از کسی حرف می‌زنیم که در تدوین کتاب دوجلدی مهندسی معدن، منتشرشده از سوی انجمن مهندسی معدن آمریکا، به‌عنوان Technical Reviewer در بازبینی فنی چند فصل مشارکت داشته و برخی از فصل‌های این کتاب نیز از سوی دانشجویان او تدوین شده است.

۱۰- وقتی از اصانلو حرف می‌زنیم، فقط از یک استاد دانشگاه حرف نمی‌زنیم؛ از حلقه‌ای میان چند نسل مهندسی معدن ایران حرف می‌زنیم. از کسی که در توسعه تحصیلات تکمیلی سهم داشته، کتاب نوشته، پژوهش بین‌المللی انجام داده، استاد و مهندس تربیت کرده و در توسعه نهادهای آموزشی نقش داشته است.

پی‌نوشت۱: تیتر این مطلب با الهام از عنوان کتاب «وقتی از عشق حرف می‌زنیم، از چه حرف می‌زنیم» اثر ریموند کارور، نویسنده و شاعر برجسته آمریکایی و از چهره‌های شاخص ادبیات قرن بیستم، انتخاب شده است.

پی‌نوشت۲: دکتر مرتضی اصانلو، استاد تمام دانشکده مهندسی معدن و متالورژی دانشگاه صنعتی امیرکبیر، از ستون‌های اصلی توسعه و ترویج علم مهندسی معدن در ایران است.