چهارشنبه 17 تير 1405 شمسی /7/8/2026 8:05:33 PM
✍️ بیرونیت

در اوایل دهه ۷۰ و با روی کار آمدن دولت سازندگی، معادن سنگ کشور با روش انفجار اقدام به استخراج انواع سنگ‌های تزئینی و ساختمانی می‌کردند؛ روشی که باعث می‌شد بخش قابل توجهی از سنگ‌ها خرد شوند و ارزش اقتصادی خود را از دست بدهند.
یک مدل موفق سیاست‌گذاری در معدن

به گزارش بیرونیت، در همین مقطع، زنده‌یاد دکتر حسن حبیبی، معاون اول رئیس‌جمهور، به همراه حسین محلوجی، وزیر معادن و فلزات، از معادن سنگ چینی نی‌ریز بازدید کردند. زمانی که انفجار در این معدن بزرگ انجام شد و حجم سنگ‌های از بین‌رفته را دیدند، از عمق فاجعه و هدررفت سرمایه‌های طبیعی کشور به‌شدت متأثر شدند و به گریه افتادند.
اما همان گریه، آغاز یک سیاست‌گذاری بود؛ سیاستی که معادن سنگ کشور را از روش پرهزینه و مخرب انفجار به سمت فناوری‌های نوین هدایت کرد.
در ادامه، تیمی در وزارت معادن و فلزات تشکیل شد و با مطالعه روش‌های استخراج در کشورهای پیشرو، از جمله ایتالیا، تصمیم گرفته شد استفاده از انفجار در معادن سنگ کشور ممنوع و روش برش با سیم الماسه جایگزین آن شود.
پس از آن، وزارت معادن و فلزات با صدور بخشنامه، معادن سنگ کشور را ملزم کرد از فناوری برش با سیم الماسه برای بهره‌برداری استفاده کنند و روش انفجار را کنار بگذارند.
نتیجه این تصمیم، کاهش هدررفت ذخایر، افزایش کیفیت سنگ‌های استخراجی و فراهم شدن زمینه رشد بخش خصوصی و توسعه صادرات سنگ ایران بود. اگر امروز صنعت سنگ کشور جایگاه قابل قبولی در بازارهای جهانی دارد، بخش مهمی از آن مرهون درک به‌موقع سیاست‌گذار، اصلاح یک روش نادرست و بهره‌گیری از فناوری‌های پیشرفته است.
سیاست‌گذاری در بخش معدن و صنایع معدنی می‌تواند تا این اندازه اثرگذار باشد. هنر سیاست‌گذاری آن است که از مشاهده یک مسئله (بازدید ازمعدن) و احساس مسئولیت (گریه در معدن)، به تصمیمی درست برسد، فناوری را به خدمت بگیرد و با اصلاح روش‌های نادرست، آینده یک صنعت را متحول کند.



مطالب مرتبط



نظر تایید شده:0

نظر تایید نشده:0

نظر در صف:0

نظرات کاربران

نظرات کاربران برای این مطلب فعال نیست

آخرین عناوین