بیرونیت: شنیده‌ها از تغییر احتمالی در رأس هیأت‌مدیره شرکت معدنی و صنعتی چادرملو حکایت دارد؛ تغییری که در صورت نهایی‌شدن، محمدرضا تابش از ریاست هیأت‌مدیره کنار خواهد رفت و مهدی حسین‌پور یکی از گزینه‌های جدی برای جانشینی او خواهد بود.
تا زمان تنظیم این گزارش، این تغییر به‌صورت رسمی اعلام نشده و آخرین مطالب منتشرشده از سوی روابط عمومی چادرملو همچنان محمدرضا تابش را رئیس هیأت‌مدیره این شرکت معرفی می‌کند. بنابراین آنچه درباره جانشینی حسین‌پور مطرح است، فعلاً در حد شنیده‌های مدیریتی قرار دارد.
اما اگر این تغییر نهایی شود، مسئله چادرملو صرفاً رفتن یک رئیس هیأت‌مدیره و آمدن فردی دیگر نیست. پرسش مهم‌تر این است که این جابه‌جایی قرار است چه مسئله‌ای را در یکی از مهم‌ترین بنگاه‌های معدنی و فولادی کشور حل کند؟
در محافل مدیریتی، از اختلاف‌نظرهای متعدد میان محمدرضا تابش و بخش‌هایی از مدیریت اجرایی چادرملو، از جمله فرید دهقانی، سخن گفته می‌شود. این روایت‌ها تاکنون به‌صورت رسمی از سوی شرکت یا سهامداران تأیید نشده‌اند و بنابراین نمی‌توان آنها را علت قطعی تغییر احتمالی رئیس هیأت‌مدیره دانست.
با این حال، اگر اختلاف میان رئیس هیأت‌مدیره و مدیرعامل به حدی رسیده باشد که ادامه همکاری را دشوار کرده، اصل تغییر قابل فهم است. هیأت‌مدیره و مدیرعامل یک بنگاه بزرگ نمی‌توانند در دو مسیر متفاوت حرکت کنند و انتظار داشته باشند پروژه‌های چندمیلیارددلاری، تأمین خوراک، انرژی، تولید و توسعه شرکت بدون اصطکاک پیش برود.
از سوی دیگر، سابقه حرفه‌ای تابش عمدتاً در حوزه سیاست‌گذاری، مجلس و فعالیت‌های مدیریتی و نهادی بوده است. ریاست هیأت‌مدیره چادرملو اما علاوه بر تجربه سیاست‌گذاری، نیازمند درک عمیق از اقتصاد بنگاه، پروژه، تولید، سرمایه‌گذاری و مناسبات پیچیده زنجیره معدن و فولاد است.
اگر سهامداران به این نتیجه رسیده‌اند که ترکیب هیأت‌مدیره به تغییر نیاز دارد، اصل این تصمیم را می‌توان در چارچوب حق سهامدار بررسی کرد؛ اما سؤال بعدی مهم‌تر است: جایگزین چه کسی است و با چه مزیتی؟
نام مهدی حسین‌پور در حالی برای ریاست هیأت‌مدیره چادرملو مطرح شده که مسیر مدیریتی او طی چند سال اخیر با سرعت قابل توجهی طی شده است.
در اردیبهشت ۱۴۰۱ حسین‌پور به‌عنوان معاون تولید و بهره‌برداری و مدیر مجتمع صنعتی چادرملو منصوب شد. در مرداد ۱۴۰۳ مجید ضیایی جایگزین او در این مسئولیت شد.
پس از آن، حسین‌پور مدیریت پارس فولاد سبزوار را تجربه کرد و سپس با حکم فرید دهقانی به قائم‌مقامی شرکت معدنی و صنعتی چادرملو رسید. در خرداد ۱۴۰۴ نیز دهقانی او را به‌عنوان مدیرعامل شرکت احداث صنایع و معادن سرزمین پارس، «پامیدکو»، معرفی کرد.
در رزومه منتشرشده برای او همچنین مدیرعاملی و عضویت در هیأت‌مدیره مس پارسیان، ریاست هیأت‌مدیره آهن و فولاد ارفع و عضویت در هیأت‌مدیره ایمواسکو دیده می‌شود. بنابراین نمی‌توان حسین‌پور را مدیری فاقد تجربه اجرایی معرفی کرد.
اما سؤال دیگری قابل طرح است: این تجربه‌ها تا چه اندازه عمیق، مستمر و همراه با دستاورد قابل اندازه‌گیری بوده‌اند؟
ریاست هیأت‌مدیره چادرملو قرار نیست جایزه‌ای برای تعداد سمت‌های مدیریتی یک فرد باشد. این جایگاه نیازمند کارنامه‌ای است که نشان دهد مدیر موردنظر توانسته در تولید، سودآوری، پروژه، بهره‌وری یا توسعه کسب‌وکار تغییر ملموسی ایجاد کند.
این سؤال درباره دوره مدیریت حسین‌پور در پامیدکو اهمیت بیشتری دارد. پامیدکو یک شرکت معمولی نیست. این مجموعه در حوزه مهندسی، پیمانکاری، بهره‌برداری، مشاوره و اجرای پروژه‌های صنعتی و معدنی فعالیت می‌کند و پروژه‌های بزرگی همچون گندله‌سازی شماره ۲ چادرملو، فولادسازی سرمد، واحد اکسیژن چادرملو و پروژه‌های مرتبط با فولاد کاوه، گل‌گهر و سنگ‌آهن مرکزی در فهرست فعالیت‌های جاری آن قرار دارند.
حسین‌پور از خرداد ۱۴۰۴ مدیرعامل این شرکت است و وب‌سایت رسمی پامیدکو نیز همچنان او را مدیرعامل و عضو هیأت‌مدیره معرفی می‌کند.
در نتیجه اگر قرار است مدیرعامل چنین مجموعه‌ای به ریاست هیأت‌مدیره چادرملو برسد، سؤال از کارنامه او کاملاً طبیعی است.
در دوره مدیریت او چه پروژه تازه‌ای جذب شده است؟ سرعت اجرای پروژه‌ها چقدر تغییر کرده؟ درآمد و سودآوری پامیدکو چه تحولی داشته؟ چه قرارداد بزرگی محصول دوره مدیریت جدید بوده و چه تحول فنی، مهندسی یا سازمانی مشخصی می‌توان به این دوره نسبت داد؟
طرح این پرسش‌ها به معنای نفی عملکرد حسین‌پور نیست. اتفاقاً اگر پاسخ‌های روشنی وجود داشته باشد، همین اعداد می‌توانند بهترین دلیل برای ارتقای او باشند. اما «رزومه سمت‌ها» با «کارنامه مدیریتی» تفاوت دارد.
یک نکته دیگر نیز قابل توجه است. فرید دهقانی نه‌تنها حسین‌پور را به قائم‌مقامی چادرملو منصوب کرد، بلکه در خرداد ۱۴۰۴ هنگام معرفی او به‌عنوان مدیرعامل پامیدکو، از وی به‌عنوان مدیری جوان، فعال و خوش‌فکر با رزومه قوی یاد کرد.
از این منظر، اگر حسین‌پور به ریاست هیأت‌مدیره چادرملو برسد، رابطه رئیس هیأت‌مدیره جدید با مدیرعامل از ابتدا بر بستری متفاوت از رابطه تابش و دهقانی شکل خواهد گرفت.
این نزدیکی مدیریتی می‌تواند یک مزیت باشد؛ به شرط آنکه به هم‌افزایی، تسریع پروژه‌ها و افزایش سودآوری منجر شود.
هیأت‌مدیره نباید رقیب مدیرعامل باشد، اما در سوی مقابل نیز نباید به نهادی صرفاً تأییدکننده تبدیل شود. رئیس هیأت‌مدیره خوب کسی است که هم مدیرعامل را یاری کند و هم در جای لازم از او سؤال سخت بپرسد.
در محافل مدیریتی گمانه‌هایی نیز درباره آینده حرفه‌ای حسین‌پور و احتمال نقش‌آفرینی گسترده‌تر او در چادرملو مطرح شده است.
اما هیچ سند رسمی در دست نیست که نشان دهد ریاست احتمالی هیأت‌مدیره مقدمه‌ای برای تغییر مدیرعامل یا جایگزینی فرید دهقانی است و حرفه‌ای نیست که چنین گمانه‌ای به‌عنوان واقعیت منتشر شود.
پرسش درست چیز دیگری است: اگر حسین‌پور تا پیش از این در مسیر مدیریت اجرایی حرکت کرده، چه استراتژی‌ای پشت ورود احتمالی او به ریاست هیأت‌مدیره قرار دارد؟
آیا سهامداران به دنبال ایجاد هماهنگی بیشتر میان هیأت‌مدیره و مدیرعامل هستند؟ آیا مأموریت مشخصی برای پروژه‌های توسعه‌ای تعریف شده؟ یا صرفاً شاهد جابه‌جایی دیگری در گردش مدیران خواهیم بود؟
پاسخ این پرسش‌ها اهمیت بیشتری از پیش‌بینی صندلی بعدی حسین‌پور دارد.
چادرملو از بنگاه‌های مهم اقتصاد معدن و فولاد ایران است و تصمیم درباره هیأت‌مدیره آن نباید با منطق صرفاً بروکراتیک گرفته شود.
این شرکت با موضوعاتی چون تأمین ذخایر سنگ‌آهن، توسعه اکتشافات، تأمین انرژی، پروژه‌های فولادی، سرمایه‌گذاری‌های بزرگ و حفظ سودآوری سهامداران روبه‌رو است.
چنین شرکتی به اعضای هیأت‌مدیره‌ای نیاز دارد که علاوه بر سابقه اداری، درباره تولید، توسعه، سرمایه‌گذاری و سودآوری حرف و ایده داشته باشند.
اگر محمدرضا تابش به دلیل ناهماهنگی با مدیریت اجرایی کنار می‌رود، جایگزینی او زمانی معنا پیدا می‌کند که نتیجه‌اش افزایش هماهنگی و کیفیت حکمرانی شرکت باشد.
و اگر مهدی حسین‌پور گزینه این جایگاه است، بهترین دفاع از انتخاب او انتشار برنامه و کارنامه‌ای است که نشان دهد چرا از میان گزینه‌های مختلف، او برای ریاست هیأت‌مدیره چادرملو انتخاب شده است.
چادرملو بیش از تغییر صندلی به ثبات مدیریتی نیاز دارد. هدف نباید این باشد که چه کسی رئیس هیأت‌مدیره شود؛ مسئله این است که فرد جدید چه چیزی به تولید، توسعه و سودآوری چادرملو اضافه خواهد کرد.
در نهایت نیز سهامداران باید پاسخ یک سؤال ساده را بدانند: اگر تابش می‌رود و حسین‌پور می‌آید، چادرملو فردای این تغییر دقیقاً چه چیزی به دست می‌آورد؟
مطالب مرتبط
