به گزارش بیرونیت، زحمتکش پیش از حضور در رأس هلدینگ غدیر، مدیرعامل مجتمع صنایع آلومینیوم جنوب (سالکو) بود و در کارنامه مدیریتی او، عضویت در هیأت‌مدیره فولاد مبارکه، ریاست هیأت‌مدیره پتروشیمی مارون و عضویت در هیأت‌مدیره شرکت معدنی و صنعتی گهرزمین نیز دیده می‌شود. مجموعه این سوابق نشان می‌دهد بخش مهمی از تجربه مدیریتی او در صنایع بزرگ و سرمایه‌بر کشور شکل گرفته است.

اما آنچه زحمتکش را در میان بخشی از مدیران صنعتی متمایز می‌کند، تنها رزومه او نیست. کسانی که از نزدیک با شیوه مدیریتی او آشنا هستند، از مدیری منظم، اصول‌گرا و جدی سخن می‌گویند؛ مدیری که چارچوب و انضباط سازمانی برایش اهمیت زیادی دارد و در پیگیری امور، جدیت یکی از مشخصه‌های رفتاری اوست.

این جدیت البته به معنای ایجاد فاصله با بدنه سازمان نیست. یکی از ویژگی‌های مورد اشاره درباره دوره مدیریتی زحمتکش، ارتباط نزدیک و صمیمانه او با کارکنان و کارگران است. ترکیبی که شاید بتوان آن را «صمیمیت در ارتباط و جدیت در مدیریت» توصیف کرد؛ یعنی مدیری که می‌تواند با نیروهای مجموعه ارتباط مستقیم داشته باشد، اما همزمان بر اجرای برنامه‌ها و رعایت اصول سازمانی نیز تأکید کند.

ظاهر آراسته، شیک‌پوشی و توجه به اقتضائات روز نیز از دیگر ویژگی‌های شناخته‌شده زحمتکش است. این ویژگی‌ها شاید در نگاه نخست ارتباط مستقیمی با مدیریت صنعتی نداشته باشد، اما در تصویری که یک مدیر از خود و سازمانش به محیط بیرونی ارائه می‌کند، اهمیت پیدا می‌کند. زحمتکش را می‌توان از نسل مدیرانی دانست که علاوه بر مدیریت درون سازمان، به تصویر بیرونی سازمان و نحوه ارتباط با ذی‌نفعان نیز توجه دارند.

در همین چارچوب، ارتباط با رسانه‌ها نیز در شیوه کاری او جایگاه ویژه‌ای داشته است. احترام به رسانه و حفظ ارتباط حرفه‌ای با خبرنگاران از اصولی است که در دوران فعالیت مدیریتی او مورد توجه قرار گرفته؛ موضوعی که در فضای صنعتی ایران، به‌ویژه در شرکت‌های بزرگ، می‌تواند به شفاف‌تر شدن ارتباط میان بنگاه اقتصادی و افکار عمومی کمک کند.

کارنامه سالکو نیز بخش مهمی از رزومه‌ای است که زحمتکش با خود به غدیر می‌برد. در گزارش‌های منتشرشده درباره انتصاب او عنوان شده که وی سالکو را در شرایطی با بدهی ارزی سنگین تحویل گرفته و طی دوره مدیریتی خود بخش بزرگی از این تعهدات را مدیریت و پرداخت کرده است. یک رسانه تخصصی حوزه مدیران، رقم بدهی ارزی پرداخت‌شده در این دوره را بیش از یک میلیارد دلار عنوان کرده است؛ رقمی که با توجه به اینکه فعلاً از سوی یک منبع رسانه‌ای گزارش شده، برای قضاوت دقیق‌تر نیازمند تطبیق با صورت‌های مالی و گزارش‌های رسمی سالکو است.

نام زحمتکش پیش از این نیز در محافل مدیریتی صنایع معدنی و فولادی مطرح بوده و در مقاطعی از او به‌عنوان یکی از گزینه‌های مدیریتی در مجموعه‌های بزرگ صنعتی یاد شده است. حضور در هیأت‌مدیره فولاد مبارکه نیز باعث شده بود نام او با بزرگ‌ترین فولادساز کشور پیوند بخورد. حالا اما مسیر مدیریتی او به جای مدیریت یک شرکت صنعتی، به رأس یکی از هلدینگ‌های بزرگ سرمایه‌گذاری کشور رسیده است.

رفتن از سالکو به گروه سرمایه‌گذاری غدیر را از منظر دامنه مسئولیت می‌توان گامی مهم در مسیر مدیریتی زحمتکش دانست. در سالکو تمرکز اصلی بر صنعت آلومینیوم و مدیریت یک مجتمع بزرگ صنعتی بود، اما در غدیر با مجموعه‌ای متنوع از سرمایه‌گذاری‌ها و بنگاه‌ها روبه‌رو خواهد بود و همین موضوع، جنس متفاوتی از مدیریت را طلب می‌کند.

شاید مهم‌ترین سرمایه زحمتکش در این مسیر، ترکیب تجربه بنگاه‌داری صنعتی با شناخت ساختار شرکت‌های بزرگ باشد. تجربه فعالیت در آلومینیوم جنوب، فولاد مبارکه، گهرزمین و پتروشیمی مارون، تصویری از مدیری ساخته که با چند بخش مهم اقتصاد صنعتی ایران از نزدیک آشناست.

انتصاب اخیر در عین حال نشان‌دهنده ادامه صعود مدیری از نسل نسبتاً جوان مدیران صنعتی کشور است؛ مدیری که نظم، جدیت، ارتباط نزدیک با نیروی انسانی، توجه به رسانه و حفظ چهره‌ای حرفه‌ای و به‌روز را در کنار یکدیگر قرار داده است.

اکنون زحمتکش در غدیر با آزمونی بزرگ‌تر مواجه است. اگر تجربه‌ای که در سالکو و دیگر بنگاه‌های بزرگ به دست آورده بتواند در مقیاس یک هلدینگ بزرگ سرمایه‌گذاری تکرار شود، انتصاب اخیر می‌تواند آغاز فصل تازه‌ای در کارنامه مدیریتی او باشد؛ فصلی که دیگر تنها با عملکرد یک کارخانه یا شرکت سنجیده نخواهد شد، بلکه نتیجه آن در مجموعه‌ای گسترده از سرمایه‌گذاری‌ها و شرکت‌های زیرمجموعه نمایان می‌شود.

زحمتکش از سالکو رفته است، اما مقصد جدید او نشان می‌دهد این رفتن بیش از آنکه پایان یک دوره مدیریتی باشد، ارتقای سطح مسئولیت و آغاز مرحله‌ای بزرگ‌تر در مسیر حرفه‌ای اوست.