تشکل‌های صنعتی دیگر نمی‌توانند صرفا در جایگاه منتقد یا مطالبه‌گر ظاهر شوند. نقش موثر آنها زمانی شکل می‌گیرد که با تکیه بر دانش تخصصی، داده‌های معتبر و شناخت دقیق از واقعیت‌های تولید به‌بازوی مشورتی و تحلیلی سیاستگذاران تبدیل شوند.

عضو هیات‌مدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران با تاکید بر ضرورت عبور از نامه‌نگاری و انتقاد صرف معتقد است تشکل‌ها باید درکنار بیان مشکلات، راهکارهای عملیاتی و کارشناسی نیز ارائه دهند و در فرآیند تصمیم‌سازی اقتصادی مشارکت کنند.

عضو هیات‌مدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران با تاکید بر نقش تشکل‌های صنعتی در حکمرانی اقتصادی گفت: تشکل موفق نمی‌تواند صرفا به‌انتقاد و مطالبه‌گری بسنده کند بلکه باید در کنار طرح مسائل و نقد سیاست‌ها، راهکارهای دقیق، کارشناسی و داده‌محور نیز ارائه دهد و در فرآیند سیاستگذاری مشارکت داشته باشد.

بهادر احرامیان درباره ضرورت وجود و نقش تشکل‌های صنعتی در اقتصاد ایران اظهار کرد: وجود تشکل‌ها صرفا مختص اقتصاد ایران نیست و در همه جای دنیا همزمان با شکل‌گیری دولت‌ها، نهادهای مدنی و تشکل‌ها نیز شکل گرفته و حفظ شدند. تشکل‌ها بخشی از جامعه مدنی هستند که در کنار نهادهای دولتی مسوول حکمرانی به‌حل مسائل و مشکلات کمک کرده و زمینه مشارکت فعال مردم و بخش‌های مختلف اقتصادی در مدیریت کشور را فراهم می‌کنند.

وی افزود: درواقع تشکل‌ها می‌توانند حلقه واسط میان دولت و فعالان اقتصادی باشند به‌این معنا که مسائل و دغدغه‌های بخش‌خصوصی و تولیدکنندگان را به‌سیاستگذار منتقل کنند و از سوی دیگر درک دقیق‌تری از محدودیت‌ها، اهداف و سیاست‌های دولت به‌فعالان اقتصادی ارائه دهند.

تشکل موفق؛ مطالبه‌گر یا مشاور سیاستگذار؟
عضو هیات‌مدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران درباره اینکه یک تشکل صنعتی موفق باید بیشتر مطالبه‌گر باشد یا مشاور سیاستگذار تصریح کرد: اگر صرفا مطالبه‌گری کنیم و فقط انتقاد داشته باشیم بدون اینکه پیشنهاد و راه‌حل ارائه دهیم درنهایت کاری جز گلایه و به‌اصطلاح ساده‌تر نق‌زدن انجام ندادیم.

احرامیان ادامه داد: هرفعالیتی زمانی می‌تواند مثبت‌تر و مفیدتر باشد که درکنار انتقاد، پیشنهاد و راه‌حل نیز ارائه شود. بنابراین تشکل صنعتی باید بتواند مسائل و ایرادات موجود در سیاستگذاری و حکمرانی را به‌شکل سازنده مطرح کند و همزمان راهکارهای عملیاتی برای اصلاح آنها ارائه دهد.

وی با اشاره به‌ضرورت رعایت اصول کار تشکلی گفت: فعالیت تشکلی آداب و اصول خاص خود را دارد و ما در کشور نیز باید بیش از گذشته به‌اصول صحیح کار تشکلی توجه کنیم. امروز در بسیاری از موارد شاهد هستیم که تشکل‌ها و فعالان اقتصادی عمدتا در موضع انتقاد و ایراد گرفتن قرار می‌گیرند اما برای اثرگذاری واقعی باید این رویکرد را اصلاح کرد.

وی افزود: یکی از بدیهی‌ترین و نخستین اصول فعالیت تشکلی این است که انتقاد باید همواره با راه‌حل همراه باشد. تشکل‌ها نباید صرفا به‌بیان ایرادات حکمرانی، سیاستگذاری یا عملکرد مسوولان و دولت‌مردان بسنده کنند بلکه باید انتقادی سازنده ارائه دهند که بتواند به‌تصمیم‌گیری بهتر و اصلاح سیاست‌ها کمک کند.

انجمن فولاد؛ ربع قرن فعالیت تخصصی
احرامیان در ادامه درباره عملکرد انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران در انتقال مطالبات صنعت به‌سیاستگذاران اظهار کرد: انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران اکنون در بیست‌وپنجمین سال فعالیت خود قرار دارد و یکی از تشکل‌های قدیمی کشور محسوب می‌شود.

وی ادامه داد: این انجمن در رتبه‌بندی‌هایی که تا امروز از سوی اتاق ایران انجام شده همواره در میان چندتشکل برتر کشور و در مواردی در جمع سه یا چهارتشکل برتر قرار داشته است.

عضو هیات‌مدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران خاطرنشان کرد: این موضوع حتی فارغ از عملکرد خود انجمن، نشان می‌دهد که در صنعت فولاد چه نیروهای متخصص، پخته و توانمندی حضور دارند و چه ظرفیت‌های تخصصی و کارشناسی در این صنعت وجود دارد. همین ظرفیت‌ها کمک کردند تشکلی که از دل صنعت فولاد شکل گرفته، بتواند در طول این سال‌ها عملکرد مناسبی داشته باشد.

محدودیت انرژی؛ یکی از مهم‌ترین مطالبات فولاد
احرامیان درباره مهم‌ترین مطالبات صنعت فولاد که همچنان به‌نتیجه مطلوب نرسیده، گفت: مطالبات صنعت فولاد متعدد است اما یکی از مهم‌ترین آنها به‌موضوع انرژی و نحوه اعمال محدودیت‌های برق و گاز بازمی‌گردد.

وی توضیح داد: صنعت فولاد صنعتی است که تقریبا ۷۰‌درصد برق مورد نیاز خود را تولید می‌کند و سهم مصرف آن از برق کشور حدود ۵تا۶‌درصد است اما با این حال بیش از ۳۰‌درصد هزینه برق کشور را پرداخت می‌کند.

احرامیان افزود: در بخش گاز نیز تقریبا شرایط مشابهی وجود دارد اما زمانی که بحث اعمال محدودیت‌های انرژی مطرح می‌شود عملا محدودیت بسیار سنگینی در حدود ۷۰‌درصد به‌صنعت فولاد تحمیل می‌شود. این موضوع یکی از بزرگ‌ترین مطالبات صنعت فولاد است چراکه محدودیت‌های انرژی زیان هنگفتی را متوجه صنعت فولاد و درنهایت اقتصاد کشور می‌کند.

محدودیت‌های صادراتی و تنظیم بازار درصدر مطالبات
عضو هیات‌مدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران با اشاره به‌سایر مطالبات این صنعت گفت: محدودیت‌های صادراتی و بازگشت محدودیت‌های تنظیم بازار که بر صنعت فولاد اعمال می‌شود نیز از دیگر مواردی بوده که انجمن در سال‌های گذشته پیگیری کرده است.

وی افزود: این موارد و موضوعات مختلف دیگری وجود دارد که انجمن تلاش کرده تاحد امکان آنها را پیگیری کند و در سیاستگذاری‌ها اثرگذار باشد.

احرامیان درباره تغییر رویکرد تشکل‌های صنعتی از مدل سنتی نامه‌نگاری و مطالبه‌گری به‌سمت ارائه راه‌حل‌های دقیق و داده‌محور گفت: انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران دقیقا در همین مسیر حرکت کرده است.

وی اظهار کرد: انجمن صرفا به‌نامه‌نگاری و طرح مطالبه اکتفا نمی‌کند بلکه پیشنهاد ارائه می‌دهد، در فرآیند تصمیم‌گیری مشارکت می‌کند و در جلسات همفکری و اتاق‌های فکر حضور دارد.

احرامیان تاکید کرد: انجمن سال‌هاست که از رویکرد صرفا مبتنی بر نامه‌نگاری فاصله گرفته و تلاش کرده است از طریق ارائه دیدگاه‌های کارشناسی و مشارکت در فرآیندهای تصمیم‌گیری بر سیاست‌ها اثر بگذارد.

منافع صنعت فولاد و منافع ملی در تعارض نیست
عضو هیات‌مدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران درپاسخ به‌این پرسش که درمواردی مانند قیمت‌گذاری، صادرات یا تامین ارز که ممکن است میان منافع صنعت فولاد و سیاست‌های دولت تعارض ایجاد شود تشکل‌ها چگونه باید میان دفاع از صنعت و منافع ملی تعادل برقرار کنند، گفت: این پرسش نکته بسیار مهمی را مطرح می‌کند.

وی افزود: موضوع فقط تعارض میان دولت و صنعت فولاد نیست. اصولا دولت نمی‌تواند میان منافع خودش و منافع صنعت، تولید و سایر اجزای تشکیل‌دهنده اقتصاد فاصله‌ای قائل شود. این تصور که منافع دولت از منافع بخش تولید و صنعت جداست برداشت کاملی نیست.

احرامیان تصریح کرد: در بلندمدت منفعت دولت نیز در رشد صنعت و توسعه بخش‌های مختلف اقتصاد است. بنابراین اگر با نگاه بلندمدت به‌موضوع نگاه کنیم اساسا منافع دولت، صنعت و اقتصاد باید در یک مسیر قرار داشته باشد.

وی ادامه داد: مشکلی که گاهی ایجاد می‌شود این است که برخی دولت‌ها برای دستیابی به‌منافع کوتاه‌مدت برای مثال جلب آرای مردم یا ایجاد یک ارزانی کوتاه‌مدت منافع کوتاه‌مدت را بر منافع صنعت و بخش‌های مختلف اقتصادی ترجیح می‌دهند و همین مساله موجب شکل‌گیری تعارض می‌شود.

رقابت منافع تولیدکننده و مصرف‌کننده را همسو می‌کند
احرامیان با تاکید بر اینکه در بلندمدت منافع تولیدکننده و مصرف‌کننده الزاما در نقطه مقابل یکدیگر قرار ندارد، گفت: در بلندمدت منفعت هر صنعتی این است که بتواند محصول خود را ارزان‌تر عرضه کند چراکه در این صورت امکان فروش بیشتری خواهد داشت و رقابت نیز افزایش پیدا می‌کند.

وی افزود: طبیعتا در همین فرآیند رقابتی منفعت مصرف‌کننده نیز تامین می‌شود. این تصور که هر تولیدکننده یا فعال اقتصادی الزاما می‌خواهد کالای خود را گران‌تر بفروشد برداشت دقیقی نیست و ریشه در برخی نگاه‌های سوسیالیستی به‌اقتصاد دارد.

عضو هیات‌مدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران تصریح کرد: اگر تولیدکننده بخواهد صرفا گران‌تر و گران‌تر بفروشد اساسا فلسفه رقابت چه می‌شود؟ رقابت دقیقا برای این شکل گرفته است که مانع چنین وضعیتی شود. در صنعت فولاد نیز رقابت به‌شکل کامل و جدی وجود دارد و این صنعت یکی از بزرگ‌ترین مازادهای تولید نسبت‌به ‌مصرف را در جهان دارد. بنابراین در صنعت فولاد نمی‌توان گفت چنین مساله‌ای به‌شکل جدی و حاکم وجود دارد.

احرامیان خاطرنشان کرد: اگر از این منظر به‌موضوع نگاه کنیم منافع صنعت فولاد، تولیدکنندگان، دولت و مردم در بلندمدت کاملا همسو است و سیاستگذاری صحیح باید به‌دنبال ایجاد شرایطی باشد که این هم‌سویی در اقتصاد کشور تقویت شود.

منبع: روزنامه جهان صنعت