به گزارش بیرونیت، حداقل ارزش بازار برای ورود به این فهرست نیز ۱۳.۵۶ میلیارد دلار بوده، اما با این وجود هیچ شرکت ایرانی در میان این ۵۰ شرکت قرار ندارد.

در صدر این رتبه‌بندی، BHP با ارزش بازار حدود ۲۱۶ میلیارد دلار قرار گرفته و Rio Tinto و Zijin Mining نیز در رتبه‌های بعدی قرار دارند. Zijin با ارزشی حدود ۱۲۵ میلیارد دلار، در ماه ژوئیه حدود ۲۳.۸ درصد رشد ارزش بازار داشته است.

ایران از تنوع زمین‌شناسی و ذخایر قابل‌توجه فلزی و غیرفلزی برخوردار است، اما داشتن ذخیره به‌تنهایی ارزش اقتصادی ایجاد نمی‌کند. یک کانسار زمانی به دارایی ارزشمند تبدیل می‌شود که اکتشاف، استخراج، فرآوری، زیرساخت، فناوری، سرمایه و بازار در کنار یکدیگر قرار گیرند.

غیبت ایران از فهرست ۵۰ شرکت معدنی باارزش جهان را باید نشانه شکاف میان ظرفیت زمین‌شناسی و ظرفیت اقتصادی کشور دانست.

ایران برای حضور در این سطح، علاوه بر توسعه اکتشاف، به تأمین مالی بلندمدت، ثبات مقررات، زیرساخت مناسب و شرکت‌هایی نیاز دارد که از مدل دارایی معدنی داخلی به سمت بنگاه معدنی جهانی حرکت کنند.

مسئله معدن ایران در نهایت کمبود معدن نیست؛ مسئله، تبدیل ثروت زیرزمینی به سرمایه، فناوری، شرکت‌های رقابت‌پذیر و جریان نقدی پایدار است.
منبع:ایراسین