به گزارش بیروینت، بازار مواد خام این هفته فقط از قیمت‌ها خبر نداشت. یک شرکت معدنی درباره کاهش تولید تصمیم گرفت، دولتی آفریقایی بر سر درآمد یک معدن وارد مناقشه شد، آمریکا خرید یک ماده معدنی راهبردی را برای سه سال آینده تضمین کرد و آفریقای جنوبی بار دیگر به سراغ ذخایر نفت رفت.

هیچ‌کدام از این خبرها به تنهایی تصویر کاملی از بازار جهانی ارائه نمی‌کنند، اما کنار هم یادآوری می‌کنند که خبرهای این بازار، بیش از گذشته از دل تصمیم‌های دولت‌ها، شرکت‌های معدنی و سیاست‌های صنعتی بیرون می‌آید.

شاید به همین دلیل است که برای فهمیدن مسیر اقتصاد جهانی، این روزها فقط دنبال کردن قیمت نفت، مس یا الماس کافی نیست؛ گاهی خودِ تصمیم‌هایی که پشت این بازارها گرفته می‌شود، زودتر از نمودارها از تغییرات آینده خبر می‌دهند.


بازار جهانی مواد خام معمولاً با یک شاخص شناخته می‌شود؛ قیمت. هر روز نمودارها بالا و پایین می‌روند و خبرها اغلب حول همین نوسان‌ها می‌چرخند. اما این هفته، آنچه توجه را جلب کرد نه جهش قیمت نفت بود و نه رکورد تازه مس یا طلا؛ بلکه مجموعه‌ای از تصمیم‌هایی بود که در چهار نقطه جهان گرفته شد و هر کدام، از زاویه‌ای متفاوت، حال و هوای امروز این بازار را روایت می‌کرد.

در آفریقای جنوبی، دولت پس از دهه‌ها تصمیم گرفت دوباره ذخایر راهبردی نفت خود را افزایش دهد. در آمریکا، وزارت دفاع بزرگ‌ترین قرارداد تاریخ یک تولیدکننده داخلی وانادیوم را امضا کرد. در جمهوری دموکراتیک کنگو، اختلاف مالیاتی به پلمب دفاتر یکی از بزرگ‌ترین معادن مس و کبالت جهان انجامید و در صنعت الماس، دی‌بیرز اعلام کرد ارزشمندترین معدن خود را برای دو سال از مدار تولید خارج می‌کند.

هر کدام از این خبرها در صنعتی متفاوت رخ داده‌اند، اما کنار هم، تصویری از بازاری را نشان می‌دهند که این روزها خبرهایش فقط از تالارهای معاملات نمی‌آید.

وقتی بزرگ‌ترین تولیدکننده الماس، تولید را متوقف می‌کند

شاید غیرمنتظره‌ترین خبر هفته از صنعتی آمد که سال‌ها نماد کمیابی و ارزش بود. دی‌بیرز اعلام کرد معدن «ونتیا»، ارزشمندترین معدن الماس خود در آفریقای جنوبی، برای دو سال متوقف خواهد شد.

دلیل این تصمیم، پایان ذخایر معدن نیست. شرکت می‌گوید بازار الماس طبیعی دیگر مانند گذشته نیست؛ تقاضا کاهش یافته، قیمت‌ها تحت فشار قرار گرفته‌اند و رقابت الماس‌های آزمایشگاهی، قواعد بازی را تغییر داده است. ونتیا سال گذشته بیش از ۲.۲ میلیون قیراط الماس تولید کرد، اما اکنون توسعه آن به تعویق افتاده تا شرکت بتواند هزینه‌های خود را مدیریت کند و منتظر بازگشت رونق بازار بماند.

در همان حال، آنگلو آمریکن نیز مشغول آماده‌سازی دی‌بیرز برای فروش است؛ موضوعی که این تصمیم را بیش از پیش زیر ذره‌بین سرمایه‌گذاران برده است.

اختلافی که از معدن فراتر رفت

چند هزار کیلومتر آن‌سوتر، در قلب کمربند معدنی آفریقا، خبر دیگری منتشر شد.

اداره مالیات کنگو دفاتر شرکت «کاموتو کاپر»، متعلق به گلنکور، را پلمب کرد و مدعی شد این شرکت میلیاردها دلار بدهی مالیاتی دارد. گلنکور این ادعا را رد کرده و می‌گوید مذاکرات با دولت ادامه دارد.

نکته قابل توجه این است که معدن همچنان به تولید ادامه می‌دهد. بنابراین، خبر اصلی توقف استخراج نیست، بلکه اختلافی است که بر سر یکی از مهم‌ترین دارایی‌های معدنی جهان شکل گرفته است.

این معدن از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان مس و کبالت جهان به شمار می‌رود؛ دو فلزی که در سال‌های اخیر، هم‌زمان با رشد صنایع باتری، خودروهای برقی و هوش مصنوعی، بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته‌اند.

قرارداد سه‌ساله برای فلزی که کمتر شناخته می‌شود

در آمریکا نیز خبر مهم هفته به فلزی تعلق داشت که شاید برای بسیاری از مردم کمتر آشنا باشد.

شرکت US Vanadium اعلام کرد بزرگ‌ترین قرارداد تاریخ خود را با اداره لجستیک دفاعی آمریکا امضا کرده است. بر اساس این قرارداد، این شرکت طی سه سال آینده وانادیوم با خلوص بالا را برای ذخایر راهبردی ملی آمریکا تأمین خواهد کرد.

وانادیوم در ساخت آلیاژهای مقاوم، تجهیزات هوافضا، سامانه‌های دفاعی، راکتورهای هسته‌ای و صنایع پیشرفته کاربرد دارد. آمریکا با وجود مصرف سالانه حدود ۱۳ هزار تن، هنوز بخش مهمی از نیاز خود را از خارج تأمین می‌کند و این قرارداد، بخشی از برنامه افزایش ظرفیت داخلی فرآوری این فلز عنوان شده است.

خبر، فقط امضای یک قرارداد نبود؛ بلکه نشان می‌داد برخی مواد معدنی که تا چند سال پیش بیشتر در گزارش‌های تخصصی دیده می‌شدند، حالا به خبرهای اصلی اقتصاد و صنعت راه پیدا کرده‌اند.

بازگشت مخازن نفت به دستور کار

چهارمین خبر از بازار انرژی رسید.

دولت آفریقای جنوبی پیش‌نویس سیاستی را منتشر کرد که بر اساس آن، این کشور قصد دارد برای نخستین بار از زمان پایان حکومت آپارتاید، ذخایر راهبردی نفت خود را تا معادل ۶۰ روز مصرف افزایش دهد. علاوه بر آن، شرکت‌های واردکننده و توزیع‌کننده نیز موظف خواهند شد همواره ذخیره‌ای معادل ۲۱ روز مصرف نگهداری کنند.

در توضیح این تصمیم، دولت به موضوعی اشاره کرده که در ماه‌های اخیر بارها در خبرهای انرژی تکرار شده است؛ اختلال در مسیرهای حمل‌ونقل دریایی و نگرانی از تردد کشتی‌ها در تنگه هرمز.

هم‌زمان، کشورهای دیگری مانند مراکش، اوگاندا و غنا نیز برنامه‌هایی برای توسعه مخازن سوخت، پالایشگاه‌ها یا زیرساخت‌های ذخیره‌سازی خود اعلام کرده‌اند.