به گزارش بیرونیت، او گفت: بسیاری از کشورها دارای منابع غنی معدنی هستند، اما بدون دسترسی به زنجیره فرآوری چین، امکان خلق ارزش افزوده و حضور مؤثر در بازار جهانی را ندارند. او معتقد است چین «بازی فرآوری» را برده و همین مسئله جایگاه این کشور را در زنجیره تأمین جهانی تثبیت کرده است.
موسایی همچنین رویکرد برخی شرکت‌ها و دولت‌های غربی برای «خروج از چین» یا جایگزینی این کشور در زنجیره تأمین را یک خطای استراتژیک توصیف کرد و گفت: شرکت‌هایی که با شعار «ex-China» حرکت می‌کنند، عملاً خود را از بزرگ‌ترین بازار مصرف و پیشرفته‌ترین ظرفیت فرآوری جهان محروم می‌کنند؛ رویکردی که به اعتقاد او در سال‌های پیش‌رو کارایی لازم را نخواهد داشت.
این سیاست‌پژوه معدن با اشاره به پیوند فزاینده میان صنایع معدنی و فناوری‌های نوین افزود: توسعه هوش مصنوعی، تولید تراشه و صنایع پیشرفته بدون دسترسی به مواد معدنی فرآوری‌شده‌ای همچون گالیم، ژرمانیوم و عناصر نادر خاکی ممکن نیست؛ موادی که بخش مهمی از زنجیره تأمین و فرآوری آنها در اختیار چین قرار دارد. به گفته او، «داستان هوش مصنوعی در عمق خود، یک داستان معدنی است.»
وی همچنین از وجود «شکاف اطلاعاتی» میان فعالان اقتصادی غرب و سیاست‌های معدنی چین سخن گفت و تأکید کرد بسیاری از مدیران بین‌المللی هنوز شناخت دقیقی از قوانین جدید چین در حوزه ذخایر استراتژیک، کنترل صادرات و برنامه‌های توسعه صنعتی این کشور ندارند.
موسایی معتقد است شرکت‌هایی که بتوانند این خلأ اطلاعاتی را سریع‌تر پر کنند، شانس بیشتری برای ورود به قراردادهای بلندمدت و همکاری‌های پایدار با طرف‌های چینی خواهند داشت.
او در پایان، خطاب به فعالان معدنی توصیه کرد به جای تمرکز بر حذف چین از معادلات تجاری، جایگاه خود را در زنجیره تأمین این کشور تعریف کنند و به پرسش‌هایی از جمله نیاز ذوب‌گرهای چینی به کنسانتره معدنی، موقعیت محصولاتشان در زنجیره ارزش چین و امکان ورود به برنامه‌های ذخیره‌سازی استانی این کشور پاسخ دهند.
به گفته موسایی، «دستورکار معدنی چین یک تهدید نیست، بلکه واقعیتی بازارساز است؛ شرکت‌هایی که این واقعیت را درک و با آن همسو شوند، برندگان آینده بازار مواد معدنی خواهند بود.»